ميرزا مهدى نواب طهرانى

29

دستور الأعقاب ( فارسى )

گرچه كس بىاجل نخواهد مرد * تو مرو در دهان اژدرها اذا المر لم يحتل و قد جدّ جده * اضاع و قاسا امره و هو مدبر و لكن اخا الحزم الذى ليس نازلا * به الخطب الّا و هو بالقصد مبصر فذاك قريع الدهر ما عاش حوّلا * اذا سدّ منه منخرجاش منخر و غالب مىبينيم كه به تهيه اسباب و ترتيب . « 1 » مقدمات نتيجه حاصل است و مقصود به دست . من قرع بابا و لجّ ولج : گفت پيغمبر كه گر كوبى درى * عاقبت زان در برون آيد سرى گر بمانى بر سر كوى كسى * عاقبت بينى تو هم روى كسى عليك بجدّ فى الامورات كلّها * فجدّ الفتى للجدّ خير مساعد در خبر است كه : البركة فى البكور و الحركة ولود و السكون عاقر . و مشهود است كه اهل رستاتيق من حيث الفهم و من حيث المال كه اين هردو موقوف به اكتساب است نادان‌تر و قليل البضاعت‌تر از مردم شهرند . مرغ دم سوى شهر سر سوى ده * دم آن مرغ از سر او به همچنين مردمانى « 2 » كه در محل معاملات كلى چون بنادر هندوستان و روم و قرالات فرنگستان و روم مباشر و متصدى

--> ( 1 ) . نسخهء « م » : تمهيد ( 2 ) . نسخهء « م » : مردمى